помери созен 2025 | Lutf Ali Roshandel | لطف علی روشن دل
Lutf Ali Roshandel, one of the renowned and experienced singers of Shoghnan, is a native of the village of “Vear” in Shughnan district; an artist who, despite being blind, carries a bright world of poetry, sound, and emotion in his heart and mind. His visual impairment has never been an obstacle to his creativity, but his strong memory and rich taste have allowed him to memorize poems in an amazing way and perform them in the form of songs, with a special and personal style. Lutf Ali Roshandel’s songs are a blend of pure emotion, rural honesty, and native music of Shughnan; a voice that rises from the heart and immediately touches the listener’s heart. He not only sings poetry, but also lives it and gives meaning to each verse with his soul. In this tape, he has sung two pieces of poetry: the first is a poem by the well-known poet of the region, Karim Nawjoo, which, with the theme of love for the homeland, love for the soil, and deep attachment to the homeland, calls the listener's soul to its roots. The second piece is a beautiful ghazal by the young and talented poet of Shoghnan, Khaldar Naseri; a ghazal full of tenderness, emotion, and poetic imagery that is doubly enhanced by Lutf Ali Roshandel's warm and sincere performance. This tape is not only a recording of the voice of an artist, but also a narrative of perseverance, love for art, and the unbreakable bond between poetry and music in Shughnan culture. Лутф Алӣ Рошандел, яке аз овозхонҳои машҳур ва ботаҷрибаи Шоғнон, зодаи деҳаи "Вир"-и ноҳияи Шоғнон аст; рассомест, ки бо вуҷуди нобино буданаш, дар дил ва зеҳни худ ҷаҳони дурахшони шеър, садо ва эҳсосро дорад. Нуқсони биноии ӯ ҳеҷ гоҳ монеаи эҷодиёти ӯ набудааст, аммо хотираи қавӣ ва завқи ғании ӯ ба ӯ имкон додааст, ки шеърҳоро ба таври аҷиб азёд кунад ва онҳоро дар шакли суруд, бо сабки махсус ва шахсӣ иҷро кунад. Сурудҳои Лутф Алӣ Рошандел омехтаи эҳсосоти пок, ростқавлии деҳотӣ ва мусиқии ватании Шоғнон мебошанд; овозе, ки аз дил бармехезад ва фавран ба дили шунаванда таъсир мерасонад. Ӯ на танҳо шеър месарояд, балки онро зиндагӣ мекунад ва бо рӯҳи худ ба ҳар як байт маъно медиҳад. Дар ин навор ӯ ду пораи шеърро сурудааст: аввал шеъри шоири машҳури минтақа Карим Ноҷу аст, ки бо мавзӯи муҳаббат ба ватан, муҳаббат ба хок ва пайванди амиқ ба ватан рӯҳи шунавандаро ба решаҳояш даъват мекунад. Пораи дуюм ғазали зебои шоири ҷавон ва боистеъдоди Шуғнон, Халдар Носирӣ аст; ғазале пур аз нармӣ, эҳсосот ва тасвирҳои шоирона аст, ки бо иҷрои гарму самимии Лутф Алӣ Рошандел дучанд тақвият ёфтааст. Ин навор на танҳо сабти овози як рассом, балки инчунин ривояти истодагарӣ, муҳаббат ба санъат ва пайванди шикастнопазири байни шеър ва мусиқӣ дар фарҳанги Шуғнон аст. لطفعلی روشندل، از آوازخوانان باسابقه و خوشنام شُغنان، زادهٔ قریهٔ «ویر» ولسوالی شغنان است؛ هنرمندی که با وجود نابینایی، دنیایی روشن از شعر، صدا و احساس را در دل و ذهن خود حمل میکند. ناتوانی بینایی هرگز مانعی برای خلاقیت او نبوده، بلکه حافظهٔ نیرومند و ذوق سرشارش سبب شده است تا اشعار را بهگونهای شگفتانگیز از بر داشته باشد و آنها را در قالب آواز، با سبکی ویژه و شخصی، اجرا کند. آوازهای لطفعلی روشندل آمیختهای است از احساس ناب، صداقت روستایی و موسیقی بومی شغنان؛ صدایی که از دل برمیخیزد و بیواسطه بر دل شنونده مینشیند. او شعر را نه فقط میخواند، بلکه زندگی میکند و هر بیت را با جان خویش معنا میبخشد. در این نوار، وی دو قطعهٔ شعری را به آواز درآورده است: نخست سر
Lutf Ali Roshandel, one of the renowned and experienced singers of Shoghnan, is a native of the village of “Vear” in Shughnan district; an artist who, despite being blind, carries a bright world of poetry, sound, and emotion in his heart and mind. His visual impairment has never been an obstacle to his creativity, but his strong memory and rich taste have allowed him to memorize poems in an amazing way and perform them in the form of songs, with a special and personal style. Lutf Ali Roshandel’s songs are a blend of pure emotion, rural honesty, and native music of Shughnan; a voice that rises from the heart and immediately touches the listener’s heart. He not only sings poetry, but also lives it and gives meaning to each verse with his soul. In this tape, he has sung two pieces of poetry: the first is a poem by the well-known poet of the region, Karim Nawjoo, which, with the theme of love for the homeland, love for the soil, and deep attachment to the homeland, calls the listener's soul to its roots. The second piece is a beautiful ghazal by the young and talented poet of Shoghnan, Khaldar Naseri; a ghazal full of tenderness, emotion, and poetic imagery that is doubly enhanced by Lutf Ali Roshandel's warm and sincere performance. This tape is not only a recording of the voice of an artist, but also a narrative of perseverance, love for art, and the unbreakable bond between poetry and music in Shughnan culture. Лутф Алӣ Рошандел, яке аз овозхонҳои машҳур ва ботаҷрибаи Шоғнон, зодаи деҳаи "Вир"-и ноҳияи Шоғнон аст; рассомест, ки бо вуҷуди нобино буданаш, дар дил ва зеҳни худ ҷаҳони дурахшони шеър, садо ва эҳсосро дорад. Нуқсони биноии ӯ ҳеҷ гоҳ монеаи эҷодиёти ӯ набудааст, аммо хотираи қавӣ ва завқи ғании ӯ ба ӯ имкон додааст, ки шеърҳоро ба таври аҷиб азёд кунад ва онҳоро дар шакли суруд, бо сабки махсус ва шахсӣ иҷро кунад. Сурудҳои Лутф Алӣ Рошандел омехтаи эҳсосоти пок, ростқавлии деҳотӣ ва мусиқии ватании Шоғнон мебошанд; овозе, ки аз дил бармехезад ва фавран ба дили шунаванда таъсир мерасонад. Ӯ на танҳо шеър месарояд, балки онро зиндагӣ мекунад ва бо рӯҳи худ ба ҳар як байт маъно медиҳад. Дар ин навор ӯ ду пораи шеърро сурудааст: аввал шеъри шоири машҳури минтақа Карим Ноҷу аст, ки бо мавзӯи муҳаббат ба ватан, муҳаббат ба хок ва пайванди амиқ ба ватан рӯҳи шунавандаро ба решаҳояш даъват мекунад. Пораи дуюм ғазали зебои шоири ҷавон ва боистеъдоди Шуғнон, Халдар Носирӣ аст; ғазале пур аз нармӣ, эҳсосот ва тасвирҳои шоирона аст, ки бо иҷрои гарму самимии Лутф Алӣ Рошандел дучанд тақвият ёфтааст. Ин навор на танҳо сабти овози як рассом, балки инчунин ривояти истодагарӣ, муҳаббат ба санъат ва пайванди шикастнопазири байни шеър ва мусиқӣ дар фарҳанги Шуғнон аст. لطفعلی روشندل، از آوازخوانان باسابقه و خوشنام شُغنان، زادهٔ قریهٔ «ویر» ولسوالی شغنان است؛ هنرمندی که با وجود نابینایی، دنیایی روشن از شعر، صدا و احساس را در دل و ذهن خود حمل میکند. ناتوانی بینایی هرگز مانعی برای خلاقیت او نبوده، بلکه حافظهٔ نیرومند و ذوق سرشارش سبب شده است تا اشعار را بهگونهای شگفتانگیز از بر داشته باشد و آنها را در قالب آواز، با سبکی ویژه و شخصی، اجرا کند. آوازهای لطفعلی روشندل آمیختهای است از احساس ناب، صداقت روستایی و موسیقی بومی شغنان؛ صدایی که از دل برمیخیزد و بیواسطه بر دل شنونده مینشیند. او شعر را نه فقط میخواند، بلکه زندگی میکند و هر بیت را با جان خویش معنا میبخشد. در این نوار، وی دو قطعهٔ شعری را به آواز درآورده است: نخست سر