Эфирная летопись: Как начиналась война // Подкаст
Сёння, 22 чэрвеня, Дзень усенароднай памяці ахвяр Вялікай Айчыннай вайны і генацыду беларускага народа. Чаму «той самы працяглы дзень у годзе», якім яго назваў паэт Канстанцін Сіманаў, стаў нацыянальнай трагічнай датай — у падкасце Беларускага радыё «Эфірны летапіс». 22 чэрвеня названы Сіманавым «самым доўгім днём у годзе» не толькі ў каляндарным сэнсе. Для яго самога і для жыхароў усёй краіны ён стаў самым доўгім з-за страты адчування часу, выкліканага вялікай трагедыяй. Вялікая Айчынная вайна - самая страшная і разбуральная вайна не толькі нашага народа, але і ўсяго чалавецтва. Вайна, якая падзяліла гісторыю нашай краіны на «да» і «пасля». Адной з першых прыняла на сябе ўдар фашысцкіх войскаў гераічная Брэсцкая крэпасць. Немцы былі ўжо пад Смаленскам, а абаронцы крэпасці працягвалі аказваць супраціўлденне ворагу. Абарона Брэсцкай крэпасці ўвайшла ў гісторыю выключна дзякуючы подзвігу яе невялікага гарнізона - тых, хто ў першыя дні вайны не паддаўся паніцы, не збег, не здаўся, а змагаўся да канца. Пётр Кацельнікаў ў 1941 годзе быў 12-гадовым выхаванцам музычнага ўзвода 44 -га стралковага палка гарнізона крэпасці. Ён згадвае, як у той дзень прачнуўся ад выбухаў. Літаральна з першых дзён на абарону сваёй радзімы, родных і блізкіх ўсталі беларусы. Яны абвясцілі сваю вайну ворагу - партызанскую. На чацверты дзень вайны ў Пінскім раене быў сфарміраваны першы партызанскі атрад, які ўзначаліў Васіль Корж. У фондзе беларускага радыё захаваліся ўспаміны дачкі Васіля Захаравіча - Зінаіды Васільеўны. /// Сегодня, 22 июня, День всенародной памяти жертв Великой Отечественной войны и геноцида белорусского народа. Почему «тот самый длинный день в году», которым его назвал поэт Константин Симонов, стал национальной трагической датой — в подкасте Белорусского радио «Эфирная летопись». 22 июня назван Симоновым «самым длинным днем в году» не только в календарном смысле. Для него самого и для жителей всей страны он стал самым долгим из-за потери ощущения времени, вызванного большой трагедией. Великая Отечественная война – самая страшная и разрушительная война не только нашего народа, но и всего человечества. Война, которая разделила историю нашей страны на «до» и «после». Одной из первых приняла на себя удар фашистских войск героическая Брестская крепость. Немцы были уже под Смоленском, а защитники крепости продолжали оказывать сопротивление врагу. Оборона Брестской крепости вошла в историю исключительно благодаря подвигу ее небольшого гарнизона – тех, кто в первые дни войны не поддался панике, не сбежал, не сдался, а боролся до конца. Петр Котельников в 1941 году был 12-летним воспитанником музыкального взвода 44-го стрелкового полка гарнизона крепости. Он вспоминает, как в тот день проснулся от взрывов. Буквально с первых дней на защиту своей родины, родных и близких встали белорусы. Они объявили свою войну врагу - партизанскую. На четвертый день войны в Пинском районе был сформирован первый партизанский отряд, который возглавил Василий Корж. В фонде Белорусского радио сохранились воспоминания дочери Василия Захаровича – Зинаиды Васильевны. #подкаст #беларусь #история #архив #брестскаякрепость
Сёння, 22 чэрвеня, Дзень усенароднай памяці ахвяр Вялікай Айчыннай вайны і генацыду беларускага народа. Чаму «той самы працяглы дзень у годзе», якім яго назваў паэт Канстанцін Сіманаў, стаў нацыянальнай трагічнай датай — у падкасце Беларускага радыё «Эфірны летапіс». 22 чэрвеня названы Сіманавым «самым доўгім днём у годзе» не толькі ў каляндарным сэнсе. Для яго самога і для жыхароў усёй краіны ён стаў самым доўгім з-за страты адчування часу, выкліканага вялікай трагедыяй. Вялікая Айчынная вайна - самая страшная і разбуральная вайна не толькі нашага народа, але і ўсяго чалавецтва. Вайна, якая падзяліла гісторыю нашай краіны на «да» і «пасля». Адной з першых прыняла на сябе ўдар фашысцкіх войскаў гераічная Брэсцкая крэпасць. Немцы былі ўжо пад Смаленскам, а абаронцы крэпасці працягвалі аказваць супраціўлденне ворагу. Абарона Брэсцкай крэпасці ўвайшла ў гісторыю выключна дзякуючы подзвігу яе невялікага гарнізона - тых, хто ў першыя дні вайны не паддаўся паніцы, не збег, не здаўся, а змагаўся да канца. Пётр Кацельнікаў ў 1941 годзе быў 12-гадовым выхаванцам музычнага ўзвода 44 -га стралковага палка гарнізона крэпасці. Ён згадвае, як у той дзень прачнуўся ад выбухаў. Літаральна з першых дзён на абарону сваёй радзімы, родных і блізкіх ўсталі беларусы. Яны абвясцілі сваю вайну ворагу - партызанскую. На чацверты дзень вайны ў Пінскім раене быў сфарміраваны першы партызанскі атрад, які ўзначаліў Васіль Корж. У фондзе беларускага радыё захаваліся ўспаміны дачкі Васіля Захаравіча - Зінаіды Васільеўны. /// Сегодня, 22 июня, День всенародной памяти жертв Великой Отечественной войны и геноцида белорусского народа. Почему «тот самый длинный день в году», которым его назвал поэт Константин Симонов, стал национальной трагической датой — в подкасте Белорусского радио «Эфирная летопись». 22 июня назван Симоновым «самым длинным днем в году» не только в календарном смысле. Для него самого и для жителей всей страны он стал самым долгим из-за потери ощущения времени, вызванного большой трагедией. Великая Отечественная война – самая страшная и разрушительная война не только нашего народа, но и всего человечества. Война, которая разделила историю нашей страны на «до» и «после». Одной из первых приняла на себя удар фашистских войск героическая Брестская крепость. Немцы были уже под Смоленском, а защитники крепости продолжали оказывать сопротивление врагу. Оборона Брестской крепости вошла в историю исключительно благодаря подвигу ее небольшого гарнизона – тех, кто в первые дни войны не поддался панике, не сбежал, не сдался, а боролся до конца. Петр Котельников в 1941 году был 12-летним воспитанником музыкального взвода 44-го стрелкового полка гарнизона крепости. Он вспоминает, как в тот день проснулся от взрывов. Буквально с первых дней на защиту своей родины, родных и близких встали белорусы. Они объявили свою войну врагу - партизанскую. На четвертый день войны в Пинском районе был сформирован первый партизанский отряд, который возглавил Василий Корж. В фонде Белорусского радио сохранились воспоминания дочери Василия Захаровича – Зинаиды Васильевны. #подкаст #беларусь #история #архив #брестскаякрепость
