помери созен 2025 | farid Jahani | فرید جهانی | سرتراشان | سرتراش
سرتراشان از کهنترین نغمههای دیار شغنان است؛ آوازی که ریشه در آیینها و رسوم دیرسال مردم این سرزمین دارد و در لحظههای درخشان زندگی، بهویژه هنگام اصلاح موی شاه یا داماد، طنین میافکند. گرچه تاریخ دقیق پیدایش این آهنگ در غبار زمان پنهان مانده، اما نشانهها و روایتها آن را از اصیلترین و پاکترین آوازهای ولسوالی شغنان و دیگر نواحی اسماعیلیهٔ بدخشان میدانند؛ نغمهای که نسلها آن را سینه به سینه پاس داشتهاند و هر بار که خوانده میشود، عطر فرهنگ و شکوه سنتهای دیرین را در فضا میپراکند. سرتراشان تنها یک آهنگ نیست؛ آیینی است لبریز از احترام، زیبایی و شگون. هنگام نواخته شدنش، گویی لحظهها رنگ دیگری میگیرند و صدای آن، آرامشی ژرف را در دل شنونده مینشاند. این نغمهی میراثمند، همچون پلی میان امروز و گذشته، تاریخ را به اکنون پیوند میدهد و روح مردمان این دیار را به یاد و خاطرهی نیاکانشان آغشته میسازد. امروز شگفتی این آواز کهن، با صدای گرم و دلنشین فرید جهانی، فرزند جهاندار شاه جهانی، جان تازه یافته است. او با هنرمندی خویش سرتراشان را از دنیای خاطرهها بیرون آورد و در قالبی نو و دلانگیز پیشکش دوستداران فرهنگ اصیل بدخشان ساخت. اجرای او نه تنها یادآور بزرگی و شکوه گذشته است، بلکه نشان میدهد این میراث گرانسنگ هنوز زنده، جاری و الهامبخش است؛ نغمهای که همچنان در دلها مینشیند و بر صفحهٔ فرهنگ این سرزمین میدرخشد. Сартрашон яке аз қадимтарин сурудҳо дар сарзамини Шоғнон аст; суруде, ки решаҳои худро дар расму оинҳои қадимии мардуми ин сарзамин дорад ва дар лаҳзаҳои дурахшони зиндагӣ, бахусус вақте ки подшоҳ ё домод мӯяшро метарошанд, садо медиҳад. Гарчанде ки санаи дақиқи пайдоиши ин суруд дар ғубори замон пинҳон аст, аломатҳо ва ривоятҳо онро яке аз сурудҳои аслӣ ва поктарини ноҳияи Шоғнон ва дигар минтақаҳои исмоилии Бадахшон медонанд; суруде, ки наслҳо аз дил ба дил интиқол додаанд ва ҳар дафъае, ки он суруда мешавад, бӯи фарҳанг ва шукӯҳи анъанаҳои қадимиро дар ҳаво паҳн мекунад. Сартрашон танҳо як суруд нест; он як маросими пур аз эҳтиром, зебоӣ ва ибрат аст. Вақте ки он садо медиҳад, гӯё лаҳзаҳо ранги дигар мегиранд ва садои он дар дили шунаванда оромии амиқ мебахшад. Ин суруди меросӣ, мисли пуле байни ҳозира ва гузашта, таърихро бо ҳозира мепайвандад ва рӯҳи мардуми ин сарзаминро бо хотираҳои аҷдодони худ пур мекунад. Имрӯз, мӯъҷизаи ин суруди қадимӣ бо овози гарму гуворо Фарид Ҷаҳонӣ, писари Ҷаҳондаршоҳ Ҷаҳонӣ, эҳё шудааст. Ӯ бо ҳунари худ шаббаршонро аз ҷаҳони хотираҳо берун овард ва онро ба дӯстдорони фарҳанги аслии Бадахшон дар шакли нав ва гуворо пешкаш кард. Иҷрои ӯ на танҳо моро аз бузургӣ ва шукӯҳи гузашта ба ёд меорад, балки нишон медиҳад, ки ин мероси гаронбаҳо ҳанӯз зинда, муосир ва илҳомбахш аст; суруде, ки то ҳол дар дилҳо ҷой гирифтааст ва дар саҳифаи фарҳангии ин сарзамин дурахшон аст. Sartrashan is one of the oldest songs in the land of Shoghnan; a song that has its roots in the ancient rituals and customs of the people of this land
سرتراشان از کهنترین نغمههای دیار شغنان است؛ آوازی که ریشه در آیینها و رسوم دیرسال مردم این سرزمین دارد و در لحظههای درخشان زندگی، بهویژه هنگام اصلاح موی شاه یا داماد، طنین میافکند. گرچه تاریخ دقیق پیدایش این آهنگ در غبار زمان پنهان مانده، اما نشانهها و روایتها آن را از اصیلترین و پاکترین آوازهای ولسوالی شغنان و دیگر نواحی اسماعیلیهٔ بدخشان میدانند؛ نغمهای که نسلها آن را سینه به سینه پاس داشتهاند و هر بار که خوانده میشود، عطر فرهنگ و شکوه سنتهای دیرین را در فضا میپراکند. سرتراشان تنها یک آهنگ نیست؛ آیینی است لبریز از احترام، زیبایی و شگون. هنگام نواخته شدنش، گویی لحظهها رنگ دیگری میگیرند و صدای آن، آرامشی ژرف را در دل شنونده مینشاند. این نغمهی میراثمند، همچون پلی میان امروز و گذشته، تاریخ را به اکنون پیوند میدهد و روح مردمان این دیار را به یاد و خاطرهی نیاکانشان آغشته میسازد. امروز شگفتی این آواز کهن، با صدای گرم و دلنشین فرید جهانی، فرزند جهاندار شاه جهانی، جان تازه یافته است. او با هنرمندی خویش سرتراشان را از دنیای خاطرهها بیرون آورد و در قالبی نو و دلانگیز پیشکش دوستداران فرهنگ اصیل بدخشان ساخت. اجرای او نه تنها یادآور بزرگی و شکوه گذشته است، بلکه نشان میدهد این میراث گرانسنگ هنوز زنده، جاری و الهامبخش است؛ نغمهای که همچنان در دلها مینشیند و بر صفحهٔ فرهنگ این سرزمین میدرخشد. Сартрашон яке аз қадимтарин сурудҳо дар сарзамини Шоғнон аст; суруде, ки решаҳои худро дар расму оинҳои қадимии мардуми ин сарзамин дорад ва дар лаҳзаҳои дурахшони зиндагӣ, бахусус вақте ки подшоҳ ё домод мӯяшро метарошанд, садо медиҳад. Гарчанде ки санаи дақиқи пайдоиши ин суруд дар ғубори замон пинҳон аст, аломатҳо ва ривоятҳо онро яке аз сурудҳои аслӣ ва поктарини ноҳияи Шоғнон ва дигар минтақаҳои исмоилии Бадахшон медонанд; суруде, ки наслҳо аз дил ба дил интиқол додаанд ва ҳар дафъае, ки он суруда мешавад, бӯи фарҳанг ва шукӯҳи анъанаҳои қадимиро дар ҳаво паҳн мекунад. Сартрашон танҳо як суруд нест; он як маросими пур аз эҳтиром, зебоӣ ва ибрат аст. Вақте ки он садо медиҳад, гӯё лаҳзаҳо ранги дигар мегиранд ва садои он дар дили шунаванда оромии амиқ мебахшад. Ин суруди меросӣ, мисли пуле байни ҳозира ва гузашта, таърихро бо ҳозира мепайвандад ва рӯҳи мардуми ин сарзаминро бо хотираҳои аҷдодони худ пур мекунад. Имрӯз, мӯъҷизаи ин суруди қадимӣ бо овози гарму гуворо Фарид Ҷаҳонӣ, писари Ҷаҳондаршоҳ Ҷаҳонӣ, эҳё шудааст. Ӯ бо ҳунари худ шаббаршонро аз ҷаҳони хотираҳо берун овард ва онро ба дӯстдорони фарҳанги аслии Бадахшон дар шакли нав ва гуворо пешкаш кард. Иҷрои ӯ на танҳо моро аз бузургӣ ва шукӯҳи гузашта ба ёд меорад, балки нишон медиҳад, ки ин мероси гаронбаҳо ҳанӯз зинда, муосир ва илҳомбахш аст; суруде, ки то ҳол дар дилҳо ҷой гирифтааст ва дар саҳифаи фарҳангии ин сарзамин дурахшон аст. Sartrashan is one of the oldest songs in the land of Shoghnan; a song that has its roots in the ancient rituals and customs of the people of this land